Author Cheng Gai 葺屋为舟,身便是,烟波钓客。况人间元似,泛家浮宅。秋晚雨声篷背稳,夜深月影窗棂白。□满船诗酒满船书,随意索。也不怕,云涛隔。也不怕,风帆侧。但独醒还睡,自歌还拍。卧後从教秋鳝舞,醉来一任乾坤窄。恐有时,撑向大江头,占风色。 Rate this poem Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5 No votes yet Rate Log in or register to post comments